(مانند مردابی)

چون قصه ای دلگیر

در مانده در زنجیر

ماندم درون غم

با درد خود درگیر

هم بی خبر از تو

هم بی جواب از او

اویی که تا فردا

شد در دلم تحقیر

کی تلخی تردید با رفتنش گم شد

مانند مردابی

شد در غرورم پیر

حسرت همین درد است

دردی که درمانش

دیر است خیلی دیر

 

 

 

 

 

 

 

 

 

هنوز یکی باقی

از تمام نپیوستن های پوسیده و قشنگ،خنده های محدود ،تردید های رنگارنگ

فرصت ماند برای پوشالی ترین حرف و کورکورانه ترین نگاه

اندازه ای که می شد باقی گذاشت، گذشت

این طرف و ان طرف بیهودگی مانند سکه ای نبود که دو رو داشت،

باختن بود!

 

نظر دهی یادتون نره

 

از خاک به خاک

به زانو در امد،پا بی پاپوش بودودرد بی درمان

نفسی کشید و آرام تر از خستگی های دیروزش

وراحت گفت:از خاکم و به خاک بر میگردم